Voor 2016 nog plaatsen beschikbaar voor een fietsvakantie op Kefalonia

Deelnemers 2010

2e Marc Lotz Fietsweek Kefalonia

3 mei – 10 mei 2010

Het weer was perfect, meestal strakblauwe hemel met volle zon, heel af en toe een wolkje en zo nu en dan de wind. Deze varieerde van een soort stormvlaag die je bijna van je fiets af blies tot een verkoelend briesje in de hete tocht bergop. Het was zelfs warm genoeg om na het fietsen nog een duik te nemen in het zwembad waar het water al tot 22 graden was gestegen.

De teamgenoten bleken allemaal meer dan sympathieke mensen te zijn. Een leuke, gevarieerde, open, humorvolle en toch ook serieuze groep. Leeftijden van 56 tot 30, niveaus van toppers tot dappere doortrappers die toch steeds als groep bleven fietsen. Ik heb me nooit eenzaam achteraan voelen hangen in de klimmetjes van soms wel 10 km. Altijd bekommerde Marc of Guido zich wel over mij en werd ik door de rest ervan verzekerd dat het geen enkel probleem was om even te wachten boven. Zo heb ik elke dag met veel plezier gefietst. Mede dankzij de lolletjes onderweg, de praatjes met iedereen, de maffe capriolen van Marc, de lekkere kontjes en prachtige kuiten die voor mij fietsten, was elke tocht een genot.

In de pauzes en tijdens de lunches kwam het ware vakantiegevoel helemaal tot wasdom. Het was niet altijd even makkelijk een terras te vinden waar we zowel in de zon als in de schaduw konden zitten, maar uiteindelijk kwam het altijd goed. Met volle magen moesten we dan zonder uitzondering meteen weer flink bergop. Toch heb ik nooit iemand zijn maag zien legen in de berm. Na het fietsen even afsluiten bij het zwembad met een passend drankje voor iedereen en dan een pauze tot de avondmaaltijd. De ene ging zwemmen, een “diehard” die nog een rondje ging joggen (je traint voor een triathlon of niet), een ander plofte op zijn bed maar ’s avonds waren we allemaal weer paraat in het restaurant.

Helaas is er de laatste dag nog iemand in een bocht onderuit gegaan. Geen roekeloosheid of overmoed, maar domme pech. Pijnlijke schaafwonden en een kapotte broek nam ie de volgende dag mee het vliegtuig in. Dat een ongeluk in een heel klein hoekje zit, bleek maar weer.

Kefalonia vond ik een verrassend mooi en onbedorven eiland waar elke wielrenner zijn hart kan ophalen. Je zult alleen niet snel meer zo’n leuke combinatie groepsgenoten treffen, maar ja, je kunt niet alles hebben! Wat een fantastische week heb ik gehad. Met dank aan iedereen,

Caro de Koster